Deze woorden raken ons dagelijks leven, in ons gezin, onze vriendschappen en onze kerk. Een verdeeld gezin kan ten onder gaan door conflicten tussen de gezinsleden, zelfs zonder dat er een vijand van buitenaf is.
Ook een vriendschap kan eindigen wanneer beide partijen wachten tot de ander als eerste zijn excuses aanbiedt.
Het is niet nodig dat we het over alles eens zijn. Verschillen zijn normaal en we kunnen van elkaar leren. Maar er is een groot verschil tussen verschil van mening en verdeeldheid. Een verschil van mening betekent niet dat we vijanden van elkaar moeten worden. Verdeeldheid ontstaat wanneer we onze verschillen tot een reden voor ruzie en vijandschap maken.
Daarom moeten we onszelf afvragen: Brengen wij mensen bij elkaar of drijven we hen uit elkaar? Bouwen onze woorden relaties op en wekken ze vertrouwen, of breken ze relaties af en zaaien ze twijfel?
Wanneer we over iemand spreken die afwezig is, moeten we zijn waardigheid bewaren en hem respecteren.
Wanneer er een conflict ontstaat, laten we dan de eersten zijn die de hand van verzoening uitsteken en onze excuses aanbieden wanneer we fouten maken. Laten we leren de fouten van anderen te vergeven en God vragen om ons een hart te geven dat liefde en wijsheid kent
Het Koninkrijk van God begint in ons leven.