De apostel Paulus leefde deze woorden te midden van gevangenschap, pijn en vervolging; zijn ketenen waren niet sterker dan zijn geloof. Ook wij kunnen onzichtbare ketenen dragen, zoals angst, zorgen, druk en financiële moeilijkheden. Geloof betekent niet dat er geen moeilijkheden zijn, maar dat we midden in die moeilijkheden met God blijven leven en op Zijn aanwezigheid vertrouwen. Paulus zag zijn gevangenschap niet als een einde of een mislukking, maar als een kans om van Christus te getuigen en Zijn Woord te verkondigen. Ook liet hij zich niet leiden door concurrentie of jaloezie, want zijn doel was de eer van Christus en niet het bewijzen van zichzelf. Dit leert ons om ons te verheugen over het goede van anderen, te dienen in plaats van te heersen en te vergeven in plaats van wraak te nemen.
Christus roept ons ook op om voor de mensen om ons heen een bron van hoop en liefde te zijn. Toen Paulus zei: “Voor mij is leven Christus”, bedoelde hij dat Christus het middelpunt van zijn hele leven was geworden.
En wij? Is Christus werkelijk het middelpunt van ons leven, of is Hij slechts een.