Zacharias en Elisabet leren ons dat het ware geloof niet wankelt bij beproevingen en langdurig wachten. Ondanks het feit dat zij geen kinderen hadden en al op leeftijd waren, bleven zij rechtvaardig voor God en trouw aan zijn geboden.
Zacharias leert ons trouw te blijven in onze dienst aan God en volhardend te bidden, ook wanneer het antwoord op zich laat wachten. Maar hij twijfelde aan de boodschap van de engel. Daaruit leren we dat we onze menselijke zwakheid geen belemmering mogen laten zijn voor Gods macht.
Elisabet leert ons geduld en hoop. Zij bleef in stilte vertrouwen op God en toen zij zijn genade ontving, dankte zij Hem. Zij zei: “Dit heeft de Heer voor mij gedaan.” Daarmee erkende zij dat iedere goede gave van God komt.
Laten wij van hen leren om niet te wanhopen wanneer onze gebeden niet meteen worden verhoord, maar trouw te blijven aan God onder alle omstandigheden. Want God vergeet zijn kinderen niet. Hij handelt op zijn tijd en verandert het wachten in vreugde en de hoop in een getuigenis van zijn liefde.